İşte Geldik-Gidiyoruz

Birisine "İnsanın her yaptığı fiil de mutluluğu arama gayreti vardır. Her fiilin müsebbibidir mutluluk" demiştim. 

"Mutlu olan bir insan neden mutluluğu arasın ki" dedi. 

Etkileyiciydi ve Muazzam haklı. 

Fazlasıyla zihnimi kurcaladı, düşündürdü beni.

İnsanın aradığı şey yokluğunu hissettiğidir. Yokluğu hissettiği...

Yokluğun içinde yaşıyoruz, hepimiz biraz noksan biraz yokuz. Kimimize göre yokluk dediğimiz bir parça ekmek kimize göre ise bir katre sevgi. Bir meşakkatin içerisinde, yokluğumuzu tamamlama gayreti içerisinde koşuşturuyoruz. Ve hayat geçiyor dünün pişmanlığı geleceğin kaygısı ile..

Cem Karaca diyor ya "işte geldik gidiyoruz, bilinmez bir diyara" 

hayat bu cümle kadar işte...

Geldik ve gidiyoruz.

-di'li zamanların, -ecek'li vakitlerin arasında kaldık boyuna bocalıyoruz. Elimizde kalan tek bir şey var ise; o da bu "an"dır. Şimdimiz...

Ve okuyucum dün geçti yarın ihtimal, elinde yalnızca şuanın var. Hayal, kaygı yahut endişeleri bir kenara bırakıp şu içine çektiğin nefesin hakikatine varmalısın.

Şuan derinden bir nefes çek. Ciğerlerinde hisset havayı... İşte bu'sun ve bu kadarsın. Hayat dediğimiz şey işte bu kadar.

Sonunu bilmediğimiz bu hayat döngüsünde sadece insan kalabilmektir bizim kârımız.

İnsanca yaşayabilmek.. Kazancımız da kaybımızda yalnızca insanlığımız-dır; ötesi yok.

Aynı şarkı da Karaca devam eder; "Eskiden karpuz idik şimdi döndük biz hıyara"

Her şey anlayabilene, anladığımız kadar şarkılar...

Anlamak temennisi ile...

Dinlemek istersen;