Aziz Dostuma

Aziz Dostum,
Bu sana son mektubumdur. "Son" kelimesine aldanıp üzülme. Son olan yazılardır; sevgi baki kalacaktır. 
Üstad diyor ya "Kalpten kalbe bir yol vardır görülmez ." 
Bizim yolumuz da bundan gayrı görünmeyendir. 
Bir sebep ararsın şimdi, bir nedene sarılmak istersin; bilirim.
"Hasretliktir." bilmelisin..
Kişiye imtihan olarak mesafeler yetermiş.
Ve İnsanın büyümesi için hasret ile sınanması gerekmiş. 
Şimdi bizim ruhumuza yazılan yazı
Hasreti demleme, dostluğumuzu demli yudumlamadır.
Sen..
Bir insan Nasıl sevilir çok iyi bilen,
Değer veren 
Ve verdiği değeri göremeyensin
Bu yüzden Azizsin... Dostumsun.
Beklentisizsin..
Sen fedakarlık temsili..
Fedakarlığın vücûd bulmuş hali..
Sen, 
Hep kendini gizleyen,
Ben ise gizlediğin seni bilen...
İçindeki çocuğu keşfeden,
Sen,
Gönlümü razı eden,
Rıza-ı ilahiyi en çok hakeden...
Bu sana son mektubumdur.
Fakat üzülme,
Sevgim bakidir...
Belki bir gün,
Yolumuz bir türkü de kesişir,
Belki aynı bağlamanın teline dokunuruz
Ve belki bir gün...
Bir gün aynı şiir ıslatır bizi
Aynı yağmuru dinleriz...