Di'li Zamanlar

Ben Di'li geçmiş zaman insanıyım.

Yanlış çağda vuku bulmuş varlığım
Takvim yapraklarımda ki; uyumsuz tarih
Saatimde akan zaman, benliğime aykırı..
Yanlış zamanda buluşmuşum dünyayla
Ben bu zamanın insanı değilim.
Alışmadım teknolojiye
Seninle irtibatım bir mektupla olmalıydı 
Belki en fazla bir ankesörlü telefon ile..
Öyle para ile kart ile çalışanlardan değil, güç bela bulduğum jeton ile paranın pek kıymeti olmadığı bir zaman diliminde
Bir sokak köşesi yahut bir kırtasiyeci amca vesilesiyle
Utana sıkıla duymalıydım sesini..
Öyle her gün haber al-a-mamalıydım senden böylece her gün aklım sende kalırdı.
Seni bir an bile olsun ayırmazdım aklımdan, yanımdan..
Bir tık ile kağıtsız ve mürekkepsiz, samimiyet yoksunu sözler yollamamalıydım sana,
Bir mum ışığında,
Gecesinin eşsiz tenhalığında, 
Biraz yakalanma heyecanı biraz mürekkep bitecek korkusuyla nakış nakış işlemeliydim; hasretimin sözlerini sevda kağıtlarının üzerine..
Pul aramalıydım mesela,
Sana işlenmiş sözlerimi ulaştırana yapıştırmak için..
Ve postacının yollarını gözlemeliydim senden bir haber getirebilmesi için...

Sana ulaşmak için motorlu taşıtlar kullanmamalıydım, havayı kirletmelerine ortak olmamalıydım.
Sana giden yolların havası egzoz kokmamalıydı..
Sana faytonlarda gelmeliydim, nal sesleri arasında ve havada sensizliğin kokusuyla sürmeliydi yolculuğum..
Sana kavuşmanın heyecanıyla...

Gurbetteyken aylarca yolunu gözlemeliydim;
Geleceğin günü bilmeden, sanki her gün vuslat günümüzmüş gibi 
kollarımı açıp her gün "bugün geleceksin" umuduna sarılmalıydım..
Diyorum ya işte ben bu çağın insanı değilim,
Yanlış zamanda vuku bulmuş bedenim,
Yanlış zamanda, yanlış sevmişim..

Ben bu çağa yabancıyım,
Di'li geçmiş zaman da sevdalanmalıydım...