Zaman Dilimi

İnsanların çoğaldığı ama insanlığın azaldığı bir Zaman diliminde yaşıyoruz. 
Bu öyle bir Zaman dilimi ki dostumuz çok fakat samimiyetimiz az. 
Öyle ki her şeyin fiyatı biliniyor ancak hiçbir şeyin kıymeti bilinmiyor. İşte böyle bir Zaman diliminde yaşıyoruz. 
Her istediğimize ulaşabilecek, zamanın zenginliği elinde tutan; samimiyet fakirleriyiz biz. 
Komşudan, dosttan, sohbet ve muhabbetten, yağmurun şefkatinden, toprağın hikmetinden bihaber yoksullarız. 
Kapılarımızın ardına saklanıp kendimizden başkasını düşünmeyen, bir tek kendini dost bilen, Canına düşman olanlarız.
Sahte kalabalığımız ile kendimizi avuttuğumuz 
böyle bir zamanda Gönüldaş bulmak ne zor..
Anlayan, anlatan ve anlamlandıran bir Gönüldaş..
Sıcacık yufka ekmeğini bölüşebilecek bir arkadaş
Az ile yetinmesini bilen, tok bir sırdaş.
Aynı hayatı yaşayan,
Aynı zamana ait dostlar gerek bize,
Aynı çorbayı içen
Rüzgarı aynı yönden esen
Sofrası tadı damağı bir
Aynı kitaba baş eğen
Aynı kelamı dillendiren
Aynı şeye gülen aynı şeye ağlayan
Seni senden iyi tanıyan
Samimiyet kokan
Güzel günleri anımsatan
Umuda koşan
Kötü günler hiç yaşanmamış gibi yüzünüze gülen
Yüzü gülen, gözü gülen, gönlü gülen
Yüzü, gönlü güldüren
El ele yürüyen
Yürüdüğü yollar vefaya çıkan dostlar gerek..
Ahh!! 
İşte böylesine bir dost bulduk mu bırakmamak,
Yürek elini sıkı sıkıya kavramak,
Önce gönüle sonra dualara hapsetmek gerek..
Gökkuşağının renklerini üzerinde taşıyan,
Muhabbet yağmurunda ıslanan,
Kıymet hamuruyla yoğrulmuş bir dost görürseniz
Sıkıca tutun
Tutun ki kayıp gitmesin avuçlarımızdan.
Gitmesin, gidemesin..


Ben tuttum...